Tennisster Elise Mertens speelde een ijzersterke ­Australian Open. ‘Alle credits naar hem’, zei ze na afloop over haar vriend Robbe Ceyssens, die ook haar coach is. Of hoe geluk in de liefde ook leidt tot professioneel succes.

Het spreekt voor zich dat je met twee meer kunt dan alleen, zegt sportpsycholoog Jef Brouwers. ‘Men zegt dikwijls: achter een sterke man staat een sterke vrouw. Men bedoelt daarmee dat stabiliteit in het leven belangrijk is. Het is een ongelooflijk aanvullende factor om succes te behalen. Dat is een psychologische waarheid als een koe.’

‘Een relatie tussen coach en atleten moet altijd goed zijn’, zegt Brouwers. ‘Maar wat we bij dit koppel zien, is een toppunt van wederzijdse beïnvloeding. Ze zijn allebei heel goed in wat ze doen en ze zien elkaar graag. Als het wederzijdse vertrouwen zo groot is, kan je je potentieel maximaliseren.’

Brouwers verwijst daarvoor naar de Amerikaan Paul Zak, die in zijn boek The moral molecule aantoonde dat het geven van vertrouwen een opstoot van het gelukshormoon oxytocine veroorzaakt in het lichaam. Daardoor voel je je zo goed dat je ook goed gaat presteren.

Brouwers werkt zelf al jaren samen met de familie Borlée, van wie de kinderen hardlopen en door hun vader gecoacht worden. ‘Wat de kracht van de wederzijdsheid doet, kon je zien op de Olympische Spelen in Rio. Individueel op de 400 meter hebben de Borlées geen opvallende prestatie neergezet. Maar in de vier maal 400 meter verbraken ze tweemaal het Belgisch record en behaalden ze bijna een medaille. Dat is wat “samen” teweegbrengt.’

‘Andere coaches – die geen persoonlijke relatie met hun sportpupillen hebben – begaan wel vaker de vergissing om in de eerste plaats corrigerend te willen optreden. Ze vertrekken vanuit hun eigen idee van hoe het moet. Veel vaders die hun kinderen coachen, maken die fout, wat later tot conflicten kan leiden. Naar mijn mening moet een sportcoach in de eerste plaats naar verbinding zoeken.’

‘Een goede coach is gericht op de ander, niet op zichzelf. En het is daarin dat een liefdesrelatie kan samenvallen met een relatie tussen een coach en een atleet. Ook persoonlijke relaties zijn immers in de eerste plaats op de ander gericht.’

‘Mensen hebben maar één leven, en dat moet alle facetten in zich integreren. Hun leven bestaat uit hun relatie, de competitie, de trainingen, de stages. Dat loopt allemaal dooreen.’

‘Maar het moet wel duidelijk blijven wanneer je als coach praat en wanneer als vriend of echtgenoot of vader. Je moet over de flexibiliteit beschikken om meermaals per dag van petje te wisselen. Als je uit je rol valt, moet je jezelf kunnen bijsturen. Het is boeiend, maar ook complex. Evengoed voor de atlete, die over een grote openheid moet beschikken om kritiek en feedback te aanvaarden van iemand die haar vriend is.’

Lees het volledige artikel van De Standaard hier.

Share